qaflet

Ayakları şişinceye kadar Namaz kılan Peygamberin,

Gözleri şişinceye kadar Uyuyan ümmmetiyiz..

Affet Allah'ım..

Kızların sürpriz parti çabaları:))

Ev arkadaşlarım birbirlerine haber vermeden sürpriz kutlama yapmaya çalışmışlar.

İkisinede çok teşekkür ederim çok mutlu oldum..

Beni hem çok mutlu ettiler, hemde çok güldüler..

iki pasta baya komik oldu :))

Hep beraber baya güldük.

Olsun önemli olan düşünmeleri canlarım benim.

Bu canım Zeynebimin aldığı pasta.

 

Buda biricik Nurdancığımın aldığı pasta :))

Nurdan mumlarını 21 tutturamayınca doğum yılım olan 88'i almaya karar vermiş.

İkisinede çok teşekkür ederim hayatıma kattıkları bu güzel kutlama için..

8 Aralık... doğum günüm

Ömürden bir yıl daha geride kaldı....
Doğuş, hatırlanma, mutluluk, yıllar, hüzün, dua..

Artık omuzlarımdaki yük daha fazla ve daha ağır..

Büyümek bazen çok güzel, bazen çok yorucu..

Herşeyin farkında olmak..
Bu durumu çoğu zaman istememek...

Her yıl olduğu gibi, hava karanlık, puslu ve soğuk..

Annem beni dünyaya getirdiğinde çok mutlu olmuş..
Sevgili anne ve babama teşekkür ediyorum dünyaya gelmeme vesile oldukları için.
Mevlama da sonsuz şükürler olsun onları vesile kıldığı için..

  
Bana yaşama şansı verdiği için,
Yokluktan çıkarıp "var" olmaya değer kıldığı için,

 Beni insan olarak yarattığı için, 

Şükürler olsun Rabbime..
Çoook mutluyum.

Daha nice senelerde beraber olmak duasıyla blog dünyası..:)

Deprem çanları!!!

Deprem.. Artık hayatında deprem yaşamayan insan varmı bilemiyorum. Ama kendisi yaşamasa bile mutlaka etrafında yaşanmışlıklar vardır.
Ben Denizli'de yaşıyorum. Dün sabah saat 8:02'de 4.9 şiddetinde merkezi Aydın olan bi deprem yaşadık.Artçılarıda oldu tabi ama en kötüsü oydu. Hayatımda ilk kez bu kadar büyük ve uzun bi deprem yaşadım.
İnanılmazdı..

Deprem deyince kelimeler gerçekten kifayetsiz kalıyor. Tabi bütün felaketler öyledir. Ama ben büyük bi felaket yaşamadığım için, beni şuana dek en çok etkileyen şeydi dün yaşadığım deprem.
Kendimi asalak gibi hissettim, işyerinde yalnızdım ilk depremde. Zaten en etkiliside oydu. Bianda büyük bi gürültü duydum ama çevrede inşaat çalışmaları vardı ve ben bu gürültüyü ona bağladım. Birden dolaplar masalar... herşey sallanmaya başladı büyük bi gürültüyle. Napıcamı şaşırdım halbuki çokta bilinçsiz bi insan değilimdir bu konularda ama o an donup kaldım işte. Ayaktaydım sımsıkı yanımdaki kapıya tutundum gözlerimi kapadım ve depremin geçmesini bekledim ama bitürlü bitmediii. Kendimi telkin ediyorum sürekli geçicek, şimdi bitecek.
Kendime göre inançlı bi insanım, o an belki ölebilirim bile ama aklıma bi dua bi besmele bi kelime-i şehadet.. hiçbirini okumak gelmedi..
Sonra deprem geçti bendeki o sallantı, abukluk hali geçmesede..  Herkes binalarından çıkmış ellerinde telefon, birilerini aramakla meşgul..

O an ölmeyi düşündüm ölsem nolurdu bi şehadet bile getiremeden yapayalnız..
Enkaz altında kalsam napardım, ne zaman kurtulurdum, kurtulsam bile hayatın akışı benim için artık nasıl olurdu. Düzenli bi yaşam süremezdim büyük ihtimalle..
Ama elhamdülillah hiçbiri olmadı bu deprem belkide bi ikazdı.
Çevremdeki insanların kimileri bu depremler iyi yerleşiyo, kimileride bu depremler büyük olası depremin habercisi..
Ben tabiki ilk seçeneğe inanmak istiyorum.
Umarım bu depremlerle yerleşiyoruzdur :)
Allah Depremde ölen insanlara rahmet ve bu depremleri yaşayıpta hayatta kalan insanlara da Sabır ve Selamet versin. Gerçekten çok acı bir durum.
Mevla cümle mü'min kardeşlerimizi bu felaketlerden korusun. Hayırlı yaşam ve hayırlı ölümler nasip eylesin..
Depremde ölen Mü'min kardeşlerimiz için bir Salavat-ı Şerife "Allahümme salli alâ seyyidina Muhammedin ve alâ âli seyyidina Muhammed "
Sağlık ve selametle..